Ο Γιόζεφ Κ. συλλαμβάνεται χωρίς να γνωρίζει το αδίκημά του, σε έναν κόσμο όπου η κατηγορία προηγείται της απόδειξης και η εξουσία δρα με όρους αόρατους. Γύρω του, πρόσωπα, θεσμοί και περιστάσεις συνθέτουν ένα πλέγμα αβεβαιότητας και ασφυκτικού ελέγχου, μέσα στο οποίο η αναζήτηση της αλήθειας μετατρέπεται σταδιακά σε βίωμα διάλυσης. Ο Άρης Μπινιάρης προσεγγίζει το κλασικό έργο του Κάφκα ως μια σκηνική κατάβαση στους μηχανισμούς της επιτήρησης και της εσωτερικευμένης ενοχής.