Δύο γυναίκες, η Μαρία Πολυδούρη και η μητέρα του Κώστα Καρυωτάκη, Κατήγκω Σκάγιαννη, συναντιώνται για πρώτη φορά επί σκηνής μετά την αυτοκτονία του. Στην προσπάθειά τους να κρατήσουν τη μνήμη του ζωντανή αλλά κυρίως να επουλώσουν το προσωπικό τους τραύμα, επιχειρούν να ανιχνεύσουν τα κίνητρα που τον οδήγησαν στο τραγικό του τέλος. Μέσα από δύο παράλληλους μονολόγους, οι δύο γυναίκες φέρνουν τις προσωπικές τους αναμνήσεις και αντανακλούν μια εποχή διεκδικήσεων και ψευδαισθήσεων που στιγμάτισε ανεξίτηλα την ιδιοσυγκρασία τους.