Οι «Πέρσες» του Αισχύλου, το αρχαιότερο σωζόμενο έργο του αρχαίου δράματος, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, προσεγγίζονται ως μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή. Εικοσιδύο άνθρωποι περιμένουν τα νέα μιας συντελεσμένης καταστροφής -η ναυμαχία της Σαλαμίνας- και ο θρήνος τους γίνεται συλλογικός και διαχρονικός, για όσους χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στους πολέμους του κόσμου. Μια «τραγωδία των ηττημένων» που στοχάζεται πάνω στη μνήμη, την ήττα και την ανθρώπινη ανάγκη για δημοκρατία και δικαιοσύνη.