
Γραμμένο το 1956, το έργο του Γουέσκερ φωτίζει έναν μηχανισμό που καταναλώνει ανθρώπους μέσα σε μια κουζίνα εστιατορίου, έναν συμπυκνωμένο κόσμο εργασίας, πίεσης και μικρών, πεισματικών ονείρων. Στον κεντρικό ρόλο, ο μάγειρας Αντρέι προσπαθεί να κρατηθεί όρθιος μέσα σε μια συνθήκη που δεν αφήνει χώρο ούτε για ανάσα ούτε για όνειρο.
Πολύ εντυπωσιάκα σκηνικά, σκηνοθεσία και καλοί ηθοποιοί. Μέσα στην μικροκοινωνία της κουζίνας γνωρίζουμε ανθρώπους διαφορετικών τάξεων και τα κοινωνικά προβλήματα που τους αποσχολούν. Απόλαυσα πολύ το έξυπνο χιούμορ που κυριαρχεί στο σενάριο.

Γραμμένο το 1956, το έργο του Γουέσκερ φωτίζει έναν μηχανισμό που καταναλώνει ανθρώπους μέσα σε μια κουζίνα εστιατορίου, έναν συμπυκνωμένο κόσμο εργασίας, πίεσης και μικρών, πεισματικών ονείρων. Στον κεντρικό ρόλο, ο μάγειρας Αντρέι προσπαθεί να κρατηθεί όρθιος μέσα σε μια συνθήκη που δεν αφήνει χώρο ούτε για ανάσα ούτε για όνειρο.
Πολύ εντυπωσιάκα σκηνικά, σκηνοθεσία και καλοί ηθοποιοί. Μέσα στην μικροκοινωνία της κουζίνας γνωρίζουμε ανθρώπους διαφορετικών τάξεων και τα κοινωνικά προβλήματα που τους αποσχολούν. Απόλαυσα πολύ το έξυπνο χιούμορ που κυριαρχεί στο σενάριο.