Βασισμένο στο έργο του Μισέλ Φουκώ «Επιτήρηση και Τιμωρία», το έργο πραγματεύεται το σώμα ως πεδίο επιτήρησης, άσκησης και ελέγχου, μέσα από θραύσματα καθημερινού λόγου που καταγράφονται σε έναν χώρο γυμναστηρίου. Τέσσερις σύγχρονοι αθλούμενοι πολίτες καλούνται να αποδείξουν, σε ένα δυστοπικό και ανταγωνιστικό περιβάλλον, ότι μπορούν να παραμείνουν λειτουργικά μέρη μιας παραγωγικής κοινωνίας, αναδεικνύοντας τη σύγχρονη εμμονή με τη σωματική απόδοση και την αποφυγή του θανάτου.